özlem...

yine oldu sabah...

yine yalnızlıklarla dolu bi gün daha var önümüzde.

hal bu ki dün ne kadar da mutlu uyumuş ve uyanmıştım güne.perşembe gecesi belki de 2 aydır geçen en güzel gece olmuştu.o kadar özlemiştim ki onları ayrılırken gözlerim dolmuştu kapının kapandığı an ve pencereden gülümseyen o iki güzel vazgeçilmez yüz...ne kadar da hasret kalmışım buna,ne kadar da ihtiyacım varmış size kimbilir...

hayatıma girdiklerinden beri sanki bana aitlermiş,sanki yıllardır hep benimleymiş gibi hissettiğim canım arkadaşlarım benim.nasıl olmuştu bu kadar yakın olabilmiştik,kardeş olmak kolay mıydı yaa bu kadar?

aslında biliyorum cevapları ama bunları sormak hoşuma gidiyo belki de çünkü buna sahip olmanın ne kadar büyük bi şans olduğunu daha da iyi hissediyorum böylece.

ikinizi de öyle çok seviyorum ki...

iyi ki varsınız...

biliyorum ki hep de olacaksınız !