zormuş!
gerçekten de çok zormuş hem de...
iki yabancı...aynı evde...
gitsen,kaçıyım desen gitcek yer yok;en fazla bi oda uzaktasın.
bazen acaba hata mı ettik diyorum ama...
galiba biz filmlerdeki gibi gerçekten de ''ayrı dünyaların insanlarıyız''
her ne kadar iyi yanları olsa da bu durumun gerçekten çokca da can sıkıcı yanı var.
anlayamıyoruz birbirimizi işte,olmuyo ya olmuyoooooo...
buna rağmen niye hala üzgünüm o da üzülüyo diye?niye içimden hem gidip ona sarılmak hem de bi yandan da bağırıp çağırmak geliyo peki?
cevabı çok açık aslında ;onu çok seviyorum çünkü biliyorum,onu çok ama çok seviyorum.o olmasa benim için yaşamın ne kadar anlamsız olabileceğini bilirken aynı evde küs olmak koyuyo bana işte n'aapıyım!dayanamıyorum buna n'aapıyım işte...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder