evim evim güzel evim

dün kızlardan ayrıldıktan sonra babnneme gitmekten vazgeçip evde yalnız kalmayı tercih ettim ve eve döndüm.başta sanki diğer günlerde olduğu gibi bi kaç saat sonra hiko çıkıp gelcekmiş gibi düşünüyordum ama zaman ilerledikçe öyle olmadığını farkedip sıkılmaya başladım.biraz tv biraz net biraz telefon derken sonunda uykumu getirebildim ama bu pek de uzun sürmedi.yatağa girmemle beraber uykum bi anda kaçtı gitti.dön...dön...dön...hadi bi daha dön derken uyumuşum bile.gece babannemi sahura uyandırmak için çalan saatle uyandım ama bundan sonra uyumak pek zor olmadı doğrusu.sabah 8'e kadar fosur fosur uyumuşum,hiko da merak edip aramasa daha da uyuyacaktım valla.

bunu da öğrenmiş oldum işte bu şekilde,aslında hastanede saçma sapan yerlerde tek uyuduğum çok olmuştu ama ne biliyim işte ev daha bi korkutucu geliyordu.ama şunu farkettim ki burası benim evim olmuş da alışmışım bile çoktan...