
hayat ne garip yaaa...
bi yanımda istenmeden yaşanan zoraki evlilikler bi yanımda istenmeyen ayrılıklar var.en kötüsü de ikisine de dur diyemem aslında.biliyorum yaşadığım şey onlarınkinden çok farklı,onlar kadar iyi anlayamam belki ama gerçekten çok üzülüyorum tüm bu yaşananlar için.
artık söyleyecek sözlerim de kalmadı,tükendi hepsi.
keşke herkes istediğini yaşayabilse ve başta benim çevrem olmak üzere herkes her zaman mutlu olsa.biliyorum şimdi bana ''o zaman bu hayat olmaz ki'' diyeceksin ama öyle istiyorum işte.
çok gerildim şu bir kaç gündür engel olmak istediğim ama zoraki bi evlilik yaşandı yanı başımda ve ben sadece sessizce seyrettim onun gidişini.ellerimi öyle bir tutuşu vardı ki ''nolur beni bırakma'' der gibiydi.gözlerindeki hüzün içime işledi adeta.''evet'' dediği an tutamadım kendimi gözyaşlarım oluk oluk akıp gitti gözlerimden.of off...
zor geçen yarı uyur yarı uyanık bi gecenin ardından da canımıniçinin ayrılığı hepten mahvetti beni.inanmak istemedim buna,ama biliyordum ki gerçekti.söyleyecek hiç bi şeyim de yoktu en kötüsü.sadece ''belkiğ de hayırlı olan buydu '' diyebildim.bunu söylerken de hata yaptığımı biliyordum ama öyle içim acıdı ki başka hiç bir söz gelmedi aklıma o an.düşünmeden atmıştım sabahın köründe o meesajı ama dedim ya o benim canımıniçi işte naapıyım anlar beni düşündüm.
4gün sonra istanbula gidiyorum,uzaklaşmak en iyisi olacak benim için galiba,yoksa delireceğim.kimseye belli etmeden hep mutlu oyunu oynamak yordu artık beni.yüzümü asmak,denizi izlemek ve deli gibi sarhoş olana kadar içki içmek istiyorum,sanırım sadece bu şekilde deşarj olabileceğim.döndüğümde de hayatıma artık bi yön vermek için elimden gayreti göstermek zorundayım.artık zamanı geldi bunun belki de geçiyor bile...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder